Baby voor erbij...

Kirrend hang ik boven de wieg... 2 halfdichte oogjes kijken sufjes omhoog... hij knippert nog eens goed en kijkt me niet begrijpend aan. In een octaaf of 3 hoger dan normaal begroet ik mijn baby... "Hallo liefje... lag jij zo lekker te slapen ventje.. ja.. en nou maakt mama je zomaar wakker.. arm schaapie!".. Een glimlach verschijnt...

Maxim is typisch het soort babytje wat je er even bij doet. Het is alsof ie gewoon weet dat ie een derde kindje is.. alsof ie geboren is met een soort 3de kind zintuig. Onze baby heeft als kind 3 zijnde namelijk niet veel te willen, hij moet gewoon mee.. mee in het ritme van school, van de peuterspeelzaal, van de boodschappen.. mee in het ritme van het huishouden! En dat huishouden draait om de klok... 5 ochtenden in de week moet Feline om half 9 op school zijn, dat betekend dat ik om tien over 8 de deur uit moet wat betekend dat ik om 8 uur moet beginnen met inpakken van de kindertjes en dat Maxim dus voor 8 uur zijn fles op moet hebben en liefst ook nog een boertje gedaan hebben! Omdat ik er ook nog rekening mee moet houden dat er een niet geringe kans is dat ie tijdens het leeg drinken van z'n flesje z'n luiertje zo vol poept dat het tot aan zijn schouderbladen komt moet ik dus uiterlijk om 7.20 uur een flesje geven.Vaak slaapt het beertje nog en moet ik hem dus wakker maken.
Zo'n zelfde soort ritueel herhaald zich nog 4 ochtenden in de week om half 12 als ik de meisjes op moet halen, 2x word ik om die tijd op de peuterspeelzaal verwacht en 2x op de kleuterschool. Die kleuterschool word ik ook nog eens 4 middagen om 3 uur op het schoolplein verwacht en ja ook dan zitten we net rond flesjestijd! Die ene keer in de week dat ik om 1 uur naar school op en neer moet valt precies tussen twee voedingen in... alleen sja.. laat dat nou eigenlijk net midden in zijn slaapje zijn.

Af en toe heb ik wel met het ventje te doen... het mannetje slaapt overdag vaker in de kinderwagen dan in zijn bedje en krijgt zijn voedingen vaak niet als het hem maar als het mij uitkomt. Soms als ie zo lekker ligt te slapen dan gaat het me echt aan 't hart om hem wakker te maken maar hij lijkt er zelf totaal niet mee te zitten. Het is een tevreden lief mannetje maar daar schuilt ook wel een beetje het 'gevaar'... juist omdat hij snel tevreden is vergeet ik hem af en toe.. dan merk ik aan mezelf dat ik tijdens het geven van de fles bezig ben met van alles behalve de baby en de fles.. dan maak ik met 1 hand het knoopje van mijn kleuter haar broek los terwijl ik met de andere hand de baby en zijn fles vast hou en roep ik ondertussen voor de zoveelste keer naar mijn peuter dat ze nu toch echt de Duplo eens op moet ruimen!

Het is jammer want het gaat al zo snel.. en ondanks dat ik het allemaal voor de derde keer meemaak blijft het zo vreselijk leuk, mooi en bijzonder! Het eerste lachje, de eerste geluidjes.. het is Genieten met een hoofdletter G! Maar ik merk aan mezelf dat ik me nu veel bewuster met mijn baby moet bezighouden dan de vorige twee keren. Had ik bij de eerste zeeën van tijd, nu moet ik echt tussen alle schooltijden en het huishouden door tijd voor mijn baby maken! Eén van die momentjes dat ik echt even tijd voor hem heb is 's morgens vroeg... als de zusjes al met papa beneden zijn. Dan maak ik hem wakker.. na 9 uur slaap doet hij zijn luikjes open en hangt daar mama kirrend boven de wieg. Ik kus hem, ik knuffel hem, ik snuffel hem en geniet ten volste van het minimensje voor we weer aan een nieuwe drukke dag beginnen..